* * *

* * *
* * *

Translation



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:







ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΟΣ


Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ● ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ = "ΦΥΛΑΚΗ" ΔΟΓΜΑΤΩΝ-ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ● ΣΩΣΤΗ ΕΙΝΟΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ Ζ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)


+++


 ΣΥΝΕΧΕΙΑ Ζ΄ (τελευταία) ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»



Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ
 
ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ = "ΦΥΛΑΚΗ" ΔΟΓΜΑΤΩΝ-ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
 
ΣΩΣΤΗ ΕΙΚΟΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ













Τέλος καὶ τῷ Θεῷ δόξα!



+++

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

Τῌ ΑΓΙᾼ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛῌ ΤΡΙΤῌ...

+++


 Συναξάριον
 Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Τρίτῃ, τῆς τῶν δέκα Παρθένων παραβολῆς,
τῆς ἐκ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, μνείαν ποιούμεθα.





Στίχοι 

Τρίτη μεγίστη Παρθένους δέκα φέρει,
Νίκην φερούσας ἀδεκάστου Δεσπότου.




Ἀπὸ τὸ Τριῴδιον τοῦ Ἀποδείπνου

Φαιδρυνέσθω ἡ λαμπάς, ὑπερεκχείσθω ταύτης καὶ τὸ ἔλαιον,
ὡς ταῖς Παρθένοις τότε ἡ συμπάθεια, ἵνα εὕρῃς ψυχή μου,
τὸν νυμφῶνα τότε, Χριστοῦ ἀνεῳγμένον.


 Κάθισμα. Ἦχος δ
´.
 
Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
 
Τὸν Νυμφίον ἀδελφοὶ ἀγαπήσωμεν,
τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν εὐτρεπίσωμεν,
ἐν ἀρεταῖς ἐκλάμποντες καὶ πίστει ὀρθῇ,
ἵνα ὡς αἱ φρόνιμοι, τοῦ Κυρίου παρθένοι,
ἕτοιμοι εἰσέλθωμεν, σὺν αὐτῷ εἰς τοὺς γάμους·
ὁ γὰρ Νυμφίος δῶρον ὡς Θεός,
πᾶσι παρέχει τὸν ἄφθαρτον στέφανον.

 
 Εἰς τοὺς Αἴνους

Ἰδιόμελα. Ἦχος α
´.

Ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν Ἁγίων σου, πῶς εἰσελεύσομαι
ὁ ἀνάξιος; ἐὰν γὰρ τολμήσω συνεισελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα,
ὁ χιτών με ἐλέγχει, ὅτι οὐκ ἔστι τοῦ γάμου,
καὶ δέσμιος ἐκβαλοῦμαι ὑπὸ τῶν Ἀγγέλων,
καθάρισον Κύριε, τὸν ῥύπον τῆς ψυχῆς μου,
καὶ σῶσόν με ὡς φιλάνθρωπος.

Ἦχος β
´.

Ὁ τῇ ψυχῆς ῥαθυμίᾳ νυστάξας, οὐ κέκτημαι Νυμφίε Χριστέ,
καιομένην λαμπάδα τὴν ἐξ ἀρετῶν, καὶ νεάνισιν ὡμοιώθην
μωραῖς, ἐν καιρῷ τῆς ἐργασίας ῥεμβόμενος, τὰ σπλάγχνα
τῶν οἰκτιρμῶν σου, μὴ κλείσῃς μοι Δέσποτα, ἀλλ' ἐκτινάξας μου
τὸν ζοφερὸν ὕπνον ἐξανάστησον, καὶ ταῖς φρονίμοις
συνεισάγαγε Παρθένοις, εἰς νυμφῶνα τὸν σόν,
ὅπου ἦχος καθαρὸς ἑορταζόντων, καὶ βοώντων ἀπαύστως·
Κύριε δόξα σοι.


 Εἰς τὰ Ἀπόστιχα

Ἰδιόμελα. Ἦχος πλ. β
´.
 
Δεῦτε πιστοί, ἐπεργασώμεθα προθύμως τῷ Δεσπότῃ·
νέμει γὰρ τοῖς δούλοις τὸν πλοῦτον, καὶ ἀναλόγως ἕκαστος,
πολυπλασιάσωμεν, τὸ τῆς χάριτος τάλαντον.
Ὁ μέν σοφίαν κομιείτω, δι' ἔργων ἀγαθῶν. Ὁ δὲ λειτουργίαν
λαμπρότητος ἐπιτελείσθω, κοινωνείτω δὲ τοῦ λόγου,
πιστὸς τῷ ἀμυήτῳ, καὶ σκορπιζέτω τὸν πλοῦτον, πένησιν ἄλλος·
οὕτω γὰρ τὸ δάνειον πολυπλασιάσομεν, καὶ ὡς οἰκονόμοι πιστοὶ
τῆς χάριτος, δεσποτικῆς χαρᾶς ἀξιωθῶμεν·αὐτῆς ἡμᾶς καταξίωσον,
Χριστ ὁ Θεός, ὡς φιλάνθρωπος.

 
Ὅταν ἔλθῃς ἐν δόξῃ μετ' Ἀγγελικῶν Δυνάμεων, καὶ καθίσῃς
ἐν θρόνῳ Ἰησοῦ διακρίσεως, μή με Ποιμὴν ἀγαθὲ διαχωρίσῃς·
ὁδοὺς δεξιὰς γὰρ οἶδας, διεστραμμέναι δέ εἰσιν αἱ εὐώνυμοι·
μὴ οὖν ἐρίφοις με, τὸν τραχὺν τῇ ἁμαρτίᾳ συναπολέσῃς·
ἀλλὰ τοῖς ἐκ δεξιῶν, συναριθμήσας προβάτοις,
σῶσόν με ὡς φιλάνθρωπος.

 
Ὁ Νυμφίος ὁ κάλλει ὡραῖος, παρὰ πάντας ἀνθρώπους,
ὁ συγκαλέσας ἡμᾶς, πρὸς ἑστίασιν πνευματικὴν τοῦ νυμφῶνός σου,
τὴν δυσείμονά μου μορφήν, τῶν πταισμάτων ἀπαμφίασον,
τῇ μεθέξει τῶν παθημάτων σου, καὶ στολὴν δόξης κοσμήσας,
τῆς σῆς ὡραιότητος, δαιτυμόνα φαιδρὸν ἀνάδειξον,
τῆς Βασιλείας σου ὡς εὔσπλαγχνος.

 
Δόξα. Καὶ νῦν. Ἦχος βαρύς.

Ἰδού σοι τὸ τάλαντον, ὁ Δεσπότης ἐμπιστεύει ψυχή μου,
φόβῳ δέξαι τὸ χάρισμα, δάνεισαι τῷ δεδωκότι, διάδος πτωχοῖς,
καὶ κτῆσαι φίλον τὸν Κύριον, ἵνα στῇς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ,
ὅταν ἔλθῃ ἐν δόξῃ, καὶ ἀκούσῃς μακαρίας φωνῆς·
Εἴσελθε δοῦλε, εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου.
Αὐτῆς ἀξίωσόν με, Σωτὴρ τὸν πλανηθέντα,
διὰ τὸ μέγα σου ἔλεος.






 Ἀλλ᾿ ὦ Νυμφίε Χριστέ, μετὰ τῶν φρονίμων ἡμᾶς συναρίθμησον Παρθένων, καὶ τῇ ἐκλεκτῇ σου σύνταξον ποίμνῃ, καὶ ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἀμήν!




+++

Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

Τῌ ΑΓΙᾼ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛῌ ΔΕΥΤΕΡᾼ...

+++


 Συναξάριον
 
Τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Δευτέρᾳ, μνείαν ποιούμεθα τοῦ μακαρίου Ἰωσὴφ τοῦ Παγκάλου,
καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καταραθείσης καὶ ξηρανθείσης Συκῆς.





Ἀπὸ τὸ Τριῴδιον τοῦ Ἀποδείπνου

Ἰωσὴφ τὴν σωφροσύνην, μιμησώμεθα πιστοί,
γνῶμεν τὸν τιμήσαντα, τὴν τῶν ἀνθρώπων λογικὴν οὐσίαν,
πάσῃ φυλακῇ πολιτευσάμενοι, δι' ἀρετῆς πρακτικῆς.

 Τὴν εἰκόνα τοῦ Δεσπότου, ὑπογράφων Ἰωσήφ,
λάκκῳ κατατίθεται, ἀπεμπολεῖται ὑπὸ τῶν συγγόνων,
πάντα ὑπομένει ὁ ἀοίδιμος, εἰς τύπον ὄντως Χριστοῦ.

 Ἄλλην Εὔαν, εὑρὼν τὴν Αἰγυπτίαν, οὐκ ἐκλάπη,
πρὸς ἀνοσιουργίαν, ὁ Πατριάρχης Ἰωσήφ, ἀλλ' ἕστηκεν,
ὥσπερ τις ἀδάμας, ὑπὸ τῶν παθῶν, μὴ ἁλοὺς τῆς ἁμαρτίας.

Ἀλλότριον τῶν ἀσέμνων ἡ σωφροσύνη καὶ ξένον τοῖς δικαίοις
ἡ παρανομία. Ἰωσὴφ δὲ ὁ μέγας, ἐξέκλινε τὴν ἁμαρτίαν,
καὶ σωφροσύνης ἐχρημάτισεν εἰκών, καὶ τύπος ὄντως Χριστοῦ.


 Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ.

Ὁ Ἰακὼβ ὠδύρετο, τοῦ Ἰωσὴφ τὴν στέρησιν, καὶ ὁ γενναῖος
ἐκάθητο ἅρματι, ὡς βασιλεὺς τιμώμενος· τῆς Αἰγυπτίας
γὰρ τότε ταῖς ἡδοναῖς μὴ δουλεύσας, ἀντεδοξάζετο
παρὰ τοῦ βλέποντος τὰς τῶν ἀνθρώπων καρδίας,
καὶ νέμοντος στέφος ἄφθαρτον.

Ὁ Οἶκος.

Ἐπὶ τῷ ὀδυρμῷ νῦν προσθήσωμεν ὀδυρμόν, καὶ ἐκχέωμεν
δάκρυα, μετὰ τοῦ Ἰακὼβ συγκοπτόμενοι, Ἰωσὴφ τὸν ἀοίδιμον
καὶ σώφρονα, τὸν δουλωθέντα μὲν τῷ σώματι, τὴν ψυχὴν δὲ
ἀδούλωτον συντηροῦντα, καὶ Αἰγύπτου παντὸς κυριεύσαντα.
Ὁ Θεὸς γὰρ παρέχει τοῖς δούλοις αὐτοῦ, στέφος ἄφθαρτον.

 
Στίχοι εἰς τὸν Πάγκαλον Ἰωσὴφ

Σώφρων Ἰωσήφ, δίκαιος κράτωρ ὤφθη,

Καὶ σιτοδότης, ὧ καλῶν θημωνία!

Ἕτεροι, εἰς τὴν ξηρανθεῖσαν Συκῆν

 
Τὴν Συναγωγήν, συκῆν Χριστός, Ἑβραίων,

Καρπῶν ἄμοιρον πνευματικῶν εἰκάζων,

Ἀρᾷ ξηραίνει, ἧς φύγωμεν τὸ πάθος.

 
Ταῖς τοῦ Παγκάλου Ἰωσὴφ πρεσβείαις,
Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς.
Ἀμήν!




+++

ΟΥΝΙΑ ΜΕΣῼ ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ● ΣΥΝΔΕΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ● ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)


+++


 ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»



ΟΥΝΙΑ ΜΕΣῼ ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
 
ΣΥΝΔΕΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
 
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ


 









Συνεχίζεται...



+++

ΤΑ ΠΑΘΗ ΣΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ 1 (Ν. ΖΙΑ)

+++


ΤΑ ΠΑΘΗ ΣΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ
1
(Βαϊφόρος)




Ἡ Σάρκωση τοῦ Λόγου εἶναι ἡ τομὴ τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας,
τὰ λυτρωτικὰ Πάθη τοῦ Κυρίου καὶ ἡ Ἀνάσταση,
ποὺ δίνει τὴν ἀπάντηση στὸ βασανιστικὸ ἐρώτημα τοῦ θανάτου,
εἶναι ἡ ὁλοκλήρωση τῆς φροντίδας τοῦ Θεοῦ
γιὰ τὴν ὑπαρξιακὴ λύτρωση τοῦ ἀνθρώπου.
Τὰ συγκλονιστικὰ αὐτὰ γεγονότα μὲ τὴν αἰώνια καὶ πανανθρώπινη
σημασία τους
συγκίνησαν βαθύτατα τὴν χριστιανικὴ οἰκουμένη
καὶ ἐνέπνευσαν τοὺς δημιουργοὺς σ' Ἀνατολὴ καὶ Δύση γιὰ νὰ φιλοτεχνήσουν
στὴν ποίηση καὶ τὴ μουσική, τὴ ζωγραφικὴ καὶ τὴ γλυπτική,
ἀριστουργήματα ποὺ καταγράφουν τὸν τρόπο καὶ τὸν βαθμό,
στὸν ὁποῖο ἐβίωσαν καὶ συνέλαβαν τὸ βαθύτερο νόημά τους.
Ἁπλὴ ἀναφορὰ τῶν Παθῶν τοῦ Μπάχ, τῆς Pieta τοῦ Μιχαὴλ Ἀγγέλου
ἢ τῆς Σταύρωσης τοῦ Γκρύνεβαλντ ἀρκεῖ γιὰ νὰ δώσει
τὸ μέτρο καὶ τὴν ποιότητα τῆς δυτικῆς δημιουργίας.

Στὸ χῶρο τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδοξίας ἡ ὑμνογραφία
τοῦ (Ἁγίου) Ρωμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ,
τοῦ (Ἁγίου) Ἀνδρέου Κρήτης
ἢ τῆς (Ἁγίας) Κασσιανῆς,
οἱ κατανυκτικὲς μουσικὲς ἑρμηνεῖες τους
καὶ οἱ Βυζαντινὲς τοιχογραφίες,
τὰ ψηφιδωτὰ καὶ οἱ φορητὲς Εἰκόνες
δίνουν τὴν πνευματικὴ διάσταση τῶν γεγονότων.

Ἡ Βυζαντινὴ ζωγραφικὴ ποὺ μᾶς ἀπασχολεῖ στὶς γραμμὲς αὐτές,
μὲ τὴ βαθειὰ θεολογία της
καὶ τὴν ὑψηλὴ αἰσθητικὴ μορφή,
ἱστορεῖ τὰ Πάθη καὶ μεγαλύνει τὴν Ἀνάσταση

βεβαιώνοντας τὴν πίστη στὴν ἀπολύτρωση διὰ τοῦ Σταυροῦ
καὶ τὴν φωτόλουστη ἐαρινὴ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως.


Ἡ Σταυροαναστάσιμη διάσταση τῆς Ὀρθοδόξου πνευματικότητας

μορφοποιεῖται μὲ ἄμεσο τρόπο στὴ ζωγραφικὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.
Ἡ εἰκονογραφία τῶν Παθῶν ἀκολουθεῖ τὴν εὐαγγελικὴ ἀφήγηση
καὶ τὴν λειτουργικὴ ἀλληλουχία τους.

Ἀπὸ τὴν Ἔγερση τοῦ Λαζάρου μέχρι τὸν Ἐνταφιασμό.
Ἄλλοτε περιορίζεται στὰ κύρια μόνο γεγονότα.
Ἔγερση τοῦ Λαζάρου καὶ Βαϊφόρος σὰν εἰσαγωγὴ καὶ Σταύρωση.
Ἤδη ὅμως ἀπὸ τὰ μεταβυζαντινὰ χρόνια (10-12ος αἰ.) ἐμπλουτίζεται
ὁ κύκλος μὲ τὸν Νιπτήρα, τὴν Προδοσία, τὸν Μυστικὸ Δεῖπνο, τὸν Ἐνταφιασμὸ
ἐνῶ στὴν παλαιολόγεια περίοδο (13-15ος αἰ.) προστίθενται ἀκόμη ἡ Προσευχὴ
καὶ ἡ Ἀγωνία, ἡ προσαγωγὴ τοῦ Χριστοῦ στὸν Πιλᾶτο, ἡ ἄνοδος στὸν Σταυρό,
ἡ Ἀποκαθήλωση κ. ἄ. Στὰ μεταβυζαντινὰ χρόνια (15-18ος αἰ.) καὶ σὲ ὁρισμένες
τοιχογραφίες, ἡ εἰκονογραφικὴ ἀφήγηση γίνεται ἀκόμη λεπτομερέστερη.
Ἀπὸ τὶς δεσπόζουσες παραστάσεις σταματοῦμε σὲ μερικὲς
γιὰ νὰ τὶς δοῦμε
κάπως λεπτομερέστερα.


Ἡ θριαμβευτικὴ εἴσοδος τοῦ Χριστοῦ στὰ Ἱεροσόλυμα
εἶναι ἡ πιὸ "τραγικὴ"
εἰσαγωγὴ στὰ Πάθη. Ἡ εἰκόνα τῆς "Βαϊφόρου",
ὅπως διαμορφώνεται ἀπὸ τὰ μεταβυζαντινὰ χρόνια
συντίθεται ἀπὸ τρεῖς ἄνισες ὁμάδες: τὸν Χριστὸ καθισμένο ἐπὶ πώλου ὄνου

συνοδευόμενο ἀπὸ τοὺς μαθητές Του, ποὺ ἔρχεται στὴν Ἱερουσαλήμ·
τοὺς Ἑβραίους ποὺ κρατώντας τὰ βάια τῶν φοινίκων, βγαίνουν
ἀπὸ τὴν περιτειχισμένη πόλη
γιὰ νὰ Τὸν ὑποδεχτοῦν·
τὰ παιδιὰ, τέλος, χαρούμενα ἀπὸ τὴν ἀναπάντεχη γιορτὴ
στρώνουν
τὰ ρουχαλάκια τους γιὰ νὰ περάσει ὁ Εὐλογημένος·
ἄλλα πάλι σκαρφαλώνουν στὰ δένδρα

γιὰ νὰ δοῦν τὴν ὑποδοχὴ κόβοντας καὶ τὰ τρυφερὰ κλαδιά.
Τὰ πρόσωπα ποὺ συνθέτουν τὴν παράσταση αὐξομειώνονται
στὶς διάφορες παραστάσεις.


Στὴν Παντάνασσα (1428) τοῦ Μυστρᾶ ἡ σύνθεση εἶναι ἐξαιρετικὰ
πολυπρόσωπη.
Ἡ δράση τοποθετεῖται ἐμπρὸς ἀπὸ τείχη καὶ βουνά,
σ' ἕνα χλοερὸ πράσινο ποὺ πάνω του
οἱ πολύχρωμες φορεσιὲς
τῶν Ἑβραίων μοιάζουν σὰν ἀοιξιάτικα λουλούδια σὲ δροσερὸ λειβάδι.


Ἡ εἰκόνα τῆς Βαϊφόρου ὅπως καὶ ἡ ὑμνολογία, δὲν μᾶς ἀποκαλύπτουν
μόνο τὸ βαθύτερο καὶ τραγικὸ νόημα· μᾶς διδάσκει, πέρα ἀπὸ αὐτά,
μὲ τὸν σεμνόπρεπο καὶ ταπεινὸ τρόπο ποὺ εἰκονίζεται ὁ Κύριος
καὶ τὴν συγκρατημένη στὸ πρόσωπό Του θλίψη καὶ μὲ τὴν ἔντονη

παρουσία τῶν παιδιῶν, ὅτι μὲ παιδικὴ καρδιὰ πρέπει νὰ δεχθοῦμε
τὸν Χριστὸ καὶ νὰ μὴν δειλιάσουμε ὅταν σὲ λίγο θὰ Τὸν δοῦμε
φορτωμένο τὸν σταυρὸ τῶν ἀνομιῶν μας νὰ βαδίζει
τὴν πικρὴ ἀνηφοριὰ τοῦ Γολγοθᾶ...



(Νικ. Ζία, Ἐπικ. Καθηγητῆ Ἱστορίας τῆς Τέχνης,
Περιοδ. Πειραϊκὴ Ἐκκλησία, Ἀπρίλιος 1992)

+++

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΧΡΩΜΑΤΩΝ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ Ε΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)


+++


 ΣΥΝΕΧΕΙΑ Ε΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»


ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΤΟ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΕΤΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ
ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΦΥΛΕΤΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ;
(συνέχεια



ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΧΡΩΜΑΤΩΝ


















Συνεχίζεται...



+++

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΤΟ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΕΤΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΦΥΛΕΤΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ; (ΣΥΝΕΧΕΙΑ Δ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)


+++


 ΣΥΝΕΧΕΙΑ Δ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»


ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΤΟ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΕΤΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ
ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΦΥΛΕΤΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ;















Συνεχίζεται...



+++

Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ, ΕΙΚΟΝΑ-ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ, ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ: ΘΕΟΣ ΕΛΕΟΥΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΗΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ Γ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)


+++


 ΣΥΝΕΧΕΙΑ Γ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ,
ΕΙΚΟΝΑ-ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ,
ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ: ΘΕΟΣ ΕΛΕΟΥΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΗΣ












Συνεχίζεται...



+++

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

ΘΕΟΦΑΝΗΣ Ο ΚΡΗΣ, ΧΑΡΤΙΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ, ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΚΟΝΑΣ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΑΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ Β΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)

+++


 ΣΥΝΕΧΕΙΑ Β΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»


ΘΕΟΦΑΝΗΣ Ο ΚΡΗΣ,
ΧΑΡΤΙΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ,
ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΚΟΝΑΣ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΑΣ


















Συνεχίζεται...



+++

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

ΟΣΙΟΣ ΠΛΑΤΩΝ

+++


ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΠΛΑΤΩΝΟΣ,
ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΣΑΚΚΟΥΔΙΩΝΟΣ ΚΑΙ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ

(Μνήμη 4η Ἀπριλίου)


Πλάτων ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν ἐγεννήθη εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν κατὰ τὸ ἔτος 732, ὅτε ἐβασίλευεν ὁ θηριώνυμος καὶ θηριόγνωμος Λέων Γ΄ ὁ Ἴσαυρος...
...Παρά τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ μακάριος Πλάτων ἔζη καὶ συνανεστρέφετο καθημερινῶς εἰς τὰ ἀνάκτορα, δὲν ἱκανοποιεῖτο ἐκ τῆς ζωῆς ταύτης, διότι ἡ καρδία του ἐφλέγετο ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπὸ τὸν πόθο τῆς τηρήσεως τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας, ἡ ὁποία προσεβάλλετο ἀπὸ τὴν εἰκονομαχίαν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ἐπιθυμία του ἦτο νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν Μοναστικὴν ζωήν.
Ὅθεν ἀπαρνηθεὶς τὸν κόσμον καὶ τὸ ἀξίωμά του ἀπῆλθεν εἰς τὸ ἐν Βιθυνίᾳ ὄρος τοῦ Ὀλύμπου, ὅπου ἐνεδύθη τὸ ἅγιον Σχῆμα τῶν Μοναχῶν...
...Πόσην δὲ ταπείνωσιν ἔδειξεν ὁ μακάριος, ὥστε πάντες τὸν ἐθαύμαζον, ἐντὸς ὁλίγου δὲ τὸν ἐσέβοντο ὡς δεύτερον πνευματικόν των Πατέρα... Ὅταν δὲ μετὰ καιρὸν ἐκοιμήθη ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς, βλέποντες τὰς ἀρετάς του, τὸν ἐψήφισαν Ἡγούμενον.
...Τὴν ἐκλογὴν τοῦ Ὁσίου πληροφορηθεὶς ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος Ε΄ ὁ Κοπρώνυμος καὶ μένεα πνέων, διότι ὁ Ὅσιος Πλάτων ἐσέβετο καὶ ἐτίμα τὰς ἁγίας Εἰκόνας, ἐξαπέλυσε καὶ κατὰ τῆς Μονῆς ταύτης τὸν ἀπὸ πολλοῦ ἀσκούμενον ὑπ’ αὐτοῦ διωγμὸν κατὰ τῶν εὐλαβῶν προσκυνητῶν τῶν ἁγίων Εἰκόνων. Ὅθεν συλληφθεὶς ὁ Ὅσιος Πλάτων ἐστάλη εἰς ἐξορίαν μετὰ πολλῶν ἄλλων Πατέρων, ἀλλὰ ἐπὶ βασιλίσσης Εἰρήνης, ἀνεκλήθη ἐκ τῆς ἐξορίας καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Μονήν του...
...Ἡ παρουσία τοῦ Ὁσίου Πλάτωνος εἰς Κωνσταντινούπολιν πολλοὺς ἐνεθουσίασε, ἰδιαιτέρως δὲ τὸν ἀνεψιόν του Θεόδωρον, τὸν μετὰ ταῦτα περιώνυμον Ἡγούμενον τῆς Μονῆς τοῦ Στουδίου, ὥστε εἰς αὐτὴν τὴν ἀκμὴν τῆς ἡλικίας του (21 ἐτῶν), ἀπεφάσισε νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν Μοναχικὴν Πολιτείαν.




Τὴν ἀπόφασιν τοῦ Θεοδώρου ἐμιμήθησαν ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας του· ὁ πατήρ του, ἡ μήτηρ του, ὅλα τὰ ἀδέλφια του, καθὼς καὶ ἄλλοι συγγενεῖς του. Ἔκτισαν δὲ Μονὴν ὀνομασθεῖσαν τοῦ Σακκουδίωνος, τῆς ὁποίας πρῶτος Ἡγούμενος ἐγένετο ὁ Ὅσιος Πλάτων καὶ τὴν ὁποίαν ἐκυβέρνα καὶ ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς ἐν Νικαίᾳ συνελθούσης τὸ δεύτερον ἐν ἔτει 787ῳ Ἁγίας Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, τῆς ἀποκαταστησάσης τὴν προσκύνησιν τῶν σεπτῶν καὶ ἁγίων Εἰκόνων...
...Μετὰ ταῦτα παρέδωκε τὴν ἡγουμενίαν στὸν ἀνεψιόν του Θεόδωρον, ἀλλὰ δὲν ἀπηλλάγη ἀπὸ βάσανα καὶ ἐξορίες ἐφ’ ὅσον οὐδέποτε ἔπαψε νὰ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν προσκύνησιν τῶν Σεπτῶν Ἁγίων Εἰκόνων μέχρι τῆς ὁσιακῆς κοιμήσεώς του κατὰ τὴν 4ην τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου τοῦ ἔτους 814.


+++

Ο Μέγας Κανών


++
Ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τοῦ Μεγάλου καὶ κατανυκτικοῦ Κανόνος
(Τετάρτη ἀπόγευμα τῆς Ἑβδομάδος Δ΄ τῶν Νηστειῶν)
Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας
Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης, ὁ ποιητὴς τοῦ Μεγάλου Κανόνος


Τρόπους, Ἰησοῦ, κατανύξεως δίδου
ᾅδουσι νυνὶ Κανόνα Σοι τὸν Μέγαν.

ΤΟΝ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ὄντως τοῦτον καὶ κατανυκτικώτατον
ἁπάντων
τῶν Κανόνων ἀρίστως καὶ τεχνηέντως
συνέθεσε καὶ συνέγραψεν
ὁ ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν Ἀνδρέας,
ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης
ὁ καὶ Ἱεροσολυμίτης καλούμενος,
ὁ ἑορτάζομενος κατὰ τὴν 4ην Ἰουλίου.


Οὗτος πατρίδα εἶχε τὴν Δαμασκόν, ὑπῆρχε δὲ μέχρι τοῦ ἑβδόμου
ἔτους
τῆς ἡλικίας του ἄφωνος, θεραπευθεὶς διὰ θαύματος.
Δεκατετραετὴς δὲ γενόμενος παρεδόθη ἀπὸ τοὺς γονεῖς του
εἰς τὸ σχολεῖον, ἐπειδὴ δὲ ἦτο ὀξὺς εἰς τὸν νοῦν κατεγίνετο
εἰς τὰ μαθήματα
μὲ πολλὴν προθυμίαν καὶ ἐπιμέλειαν
καὶ γυμναζόμενος μὲ πόθον ὑπερβολικὸν
εἰς πᾶσαν μάθησιν
ἐπροχώρησε μὲ μεγάλην σύνεσιν καὶ εἰς τὴν φιλοσοφίαν
 
καὶ τὴν ἐπιστημονικὴν μελέτην τῶν Θείων Γραφῶν.

Ἀφοῦ δὲ ὁ μακάριος ἐτελείωσε τὰς σπουδάς του,
μετέβη εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα
καὶ ἔγινε Μοναχὸς ὁσίως καὶ θεοφιλῶς
πολιτεύομενος
καὶ πολλὰ συγγράμματα ψυχωφελέστατα, λόγους δηλαδὴ
καὶ κανόνας πανηγυρικοὺς συγγράφων διὰ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ,
σὺν δὲ τούτοις καὶ τὸν παρόντα Μέγαν Κανόνα ἐποίησεν,
κατάνυξιν ἄπειρον ἀποστάζοντα, ὁμοῦ δὲ καὶ παρηγορίαν
.
Εἰς τὸν Κανόνα τοῦτον συνήθροισε καὶ ἔθεσεν ὁ Ἁγιος
ὅλας τὰς ἱστορίας τῆς Παλαιᾶς καὶ Νέας Διαθήκης,
ἀρχίζων ἀπὸ τοῦ Ἀδάμ,
ἕως εἰς αὐτὴν τὴν Ἀνάληψιν τοῦ Χριστοῦ
καὶ μέχρι τοῦ Ἀποστολικοῦ κηρύγματος,
τοῦτο δὲ τὸ μέλος
τεχνηέντως συνθέσας, προτρέπει δι' αὐτοῦ
πᾶσαν ψυχὴν
πρὸς μίμησιν μέν τῶν καλῶν, ἀποφυγὴν δὲ τῶν κακῶν,

καὶ εἰς Θεὸν ἐπιστροφὴν διὰ μετανοίας καὶ δακρύων
καὶ πάσης ἀγαθῆς πράξεως.


Τόσον δὲ ἐπιτηδείως συνήρμοσε καὶ ἐμελούργησε τὰ θεῖα ταῦτα
νοήματα, ὥστε δύνανται νὰ μαλάξουν καὶ τὴν πλέον σκληρὰν καρδίαν
καὶ νὰ παρακινήσουν εἰς κατόρθωσιν ἀρετῆς μὲ μόνην τὴν ψαλμωδίαν
αὐτοῦ, ἐὰν βεβαίως οἱ ψάλλοντες ἢ ἀκούοντες προσέχουν
καὶ μὲ ταπείνωσιν ψυχῆς κατανοοῦσι τὰ ψαλλόμενα.

Τοῦτον τὸν Μέγαν Κανόνα ἔφερε πρῶτος εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν
αὐτὸς οὗτος ὁ ποιητὴς αὐτοῦ, ὅταν νεώτατος ἔτι ὢν ἐστάλη
ὑπὸ τοῦ τότε Πατριάρχου Ἱεροσολύμων ὡς ἀντιπρόσωπός του
εἰς τὴν Ἁγίαν Ϛ΄ Οἰκουμενικὴν Σύνοδον, ἥτις συνηθροίσθη ἐκεῖ
κατὰ τῶν αἱρέσεων τῶν μονοθελητῶν ἐν ἔτει χπ΄ (680).
Ὁμοῦ δὲ μὲ τὸν Μέγαν τοῦτον Κανόνα ἔφερεν ὁ Ἅγιος καὶ τὸν Βίον
τῆς Ὁσίας Μητρὸς ἡμῶν Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, τὸν ὁποῖον
προλαβὼν εἶχε συγγράψει ὁ ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν
Σωφρόνιος ὁ Ἱεροσολύμων.

Ἐπειδὴ λοιπὸν οἱ μεταγενέστεροι θεῖοι Πατέρες ἐγνώρισαν,
ὅτι καὶ τὰ δύο ταῦτα συγγράμματα εἶναι ψυχωφελέστατα,
διέταξαν, ὅπως κατὰ τὴν παροῦσαν ἡμέραν καὶ ὁ Μέγας Κανὼν ψάλληται
καὶ ὁ θαυμάσιος Βίος τῆς Ὁσίας Μαρίας ἀναγινώσκηται,
διότι καὶ ἐκεῖνος καὶ οὗτος δύνανται νὰ διαθερμάνουν καὶ νὰ διεγείρουν
εἰς μετάνοιαν καὶ διόρθωσιν βίου τοὺς ραθυμοτέρους καὶ ἀμελεστέρους.

Ὁ μὲν λοιπὸν θεῖος Ἀνδρέας, ὡς εἷς ἄριστος στρατηγός,
μὲ τὰς ἱστορίας τοῦ Μεγάλου Κανόνος, διηγούμενος τὴν ἀρετὴν
τῶν μεγάλων ἀνδρῶν καὶ ἐκ τοῦ ἐναντίου, τῶν φαύλων τὴν ἐκτροπήν,
γενναιοτέρους καθιστᾷ τοὺς ἀγωνιζομένους καὶ τοὺς κάμνει
νὰ ἐπεκτείνονται ἀνδρικῶς εἰςτὰ ἔμπροσθεν.
Ὁ δὲ ἱερὸς Σωφρόνιος μὲ τὴν διήγησιν τῆς ὑπὲρ φύσιν πολιτείας
τῆς Ὁσίας Μαρίας μᾶλλον σώφρονας ποιεῖ καὶ πρὸς Θεὸν διεγείρει
καὶ δὲν ἀφήνει τοὺς ἀνθρώπους νὰ καταπίπτωσι καὶ νὰ ἀπελπίζωνται

ὡς ἄνθρωποι ἁμαρτήσαντες. Διότι ἡ διήγησις τοῦ Βίου τῆς Ὁσίας
ταύτης παριστᾷ τὸ μέγεθος τῆς φιλανθρωπίας καὶ τῆς εὐσπλαγχνίας
τοῦ Θεοῦ διὰ τοὺς ὁλοψύχως μετανοοῦντας καὶ προαιρουμένους
νὰ ἐπιστρέψουν ἀπὸ τὰ πρότερα αὐτῶν ἁμαρτήματα.


Λέγεται δὲ Μέγας ὁ Κανὼν οὗτος ἴσως καὶ διὰ τὰ μεγάλα καὶ πολλὰ ὄντως
καὶ ὑψηλὰ νοήματα· ὅμως ἀληθέστερον εἶναι, διὰ τὸ ὅτι ὁ ἀριθμὸς
τῶν τροπαρίων του ἀνέρχεται εἰς διακόσια καὶ πεντήκοντα,
ἀπὸ τὰ ὁποῖα καθὲν ἡδονὴν ἀποστάζει ἄρρητον.


Ἁρμοδίως λοιπὸν καὶ πρεπόντως ὁ Μέγας οὗτος Κανών,
ὁ ὁποῖος μεγάλην κατάνυξιν δύναται νὰ προξενήσῃ,
διωρίσθη νὰ ψάλληται εἰς τὴν Μεγάλην Τεσσαρακοστὴν καὶ μάλιστα
πρὸς τὸ τέλος αὐτῆς, ὅταν οἱ ἄνθρωποι ἀρχίζωσι νὰ ἀποκάμνωσιν...
 

(Ἐκ τοῦ Μεγάλου Συναξαριστοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας)


 «Πόθεν ἄρξομαι θρηνεῖν
τὰς τοῦ ἀθλίου μου βίου πράξεις;
ποίαν ἀπαρχὴν ἐπιθήσω, Χριστέ,
τῇ νῦν θρηνωδίᾳ;
ἀλλ' ὡς εὔσπλαγχνός μοι δὸς
παραπτωμάτων ἄφεσιν».








++

Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

«Η Εικόνα του Χριστού: Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας» ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄

+++

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄

+Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεθώνης κ. Αμβρόσιος,
Ιστορικὸς Τέχνης

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»









 






   










Συνεχίζεται...



+++